ریلکسیشن یا تن آرامی

ریلکسیشن یا تن آرامی یکی از شیوه های روان درمانی می باشد که از آن می توان برای آرامش بخشیدن به ذهن و ساکت کردن آن و برداشتن و حذف هرگونه تنش ، فشار عصبی و استرس روی جسم استفاده کرد . به کمک تمرینات ریلکسیشن می توانید جسم و روح خود را آسوده و ریلکس کنید و از احساسات درونی تان و زوایای پنهان ضمیر ناخودآگاهتان آگاه شوید .

 

فواید ریلکسیشن

  • جسم خود را بهتر مدیریت می کنید و در هنگام خشم و عصبانیت قادر به کنترل خود می شوید ، و می توانید آن طور که شایسته ی شماست رفتار کنید .
  • استرس ، تنش و فشارهای عصبی خود را در حد بسیار پایینی نگاه می دارید و پیوسته آرام و آسوده خواهید بود .
  • ریلکسیشن باعث قوی شدن نیمکره ی راست مغز و تقویت حس شهودی و الهام شما می شود ، در نتیجه ایده های بسیار ناب و بکر برای موفقیت در زمینه های گوناگون زندگی به ذهن شما خطور می کند .
  • آرامش درونی خود را همواره در حد اعلاء نگاه می دارید .
  • جسمی شاد و سبک و سرحال و سرزنده خواهید داشت .
  • با کمک این تمرین روح آرامی خواهید داشت و کم تر از کوره درمی روید و عصبانی می شوید .

 

شیوه ی انجام ریلکسیشن

ریلکسیشن را می توانید به حالت نشسته یا درازکش انجام دهید . برای این کار ابتدا مکان آرام و ساکتی را انتخاب کنید ، سپس روی یک زیرانداز تقریبا نرم قرار بگیرید . چشمان خود را آهسته ببندید و تا پایان تمرین آن ها را بسته نگاه دارید . خود را در یک مکان زیبا و پر از آرامش تصور کنید . این مکان می تواند کنار یک رودخانه یا ساحل دریا یا جنگلی دنج را هر جای دیگری باشد . می توانید خود را دریک مکان فوق زیبا مثل بهشت تصور کنید . سپس شروع کنید تمام عضلات بدن خود را از کف پاها تا فرق سر شل کنید .

 

ریلکس کردن پاها

از پاها شروع کنید . ابتدا پای راست خود را در ذهن تجسم کنید . کف پای راست تان را در ذهن ببینید . تمام جزئیات و خطوط کف پا را تصور کنید . با خود تکرار کنید کف پایم شل و رها شده است ، لحظه به لحظه شل تر و آرام تر می شود . این آرامش و رهایی را احساس کنید ، حس کنید تمام رشته های ماهیچه ای کف پایتان شل و از هم باز شده اند ، و کف پای شما مانند یک خمیر شل و سنگین و رها شده است .

این کار را برای انگشتان ، ساق ، زانو و ران پای راست خود انجام دهید . پای راست خود را ببینید که کاملا شل و وانهاده شده است . سپس به پای چپ تان هم به همین ترتیب دستور آرامش و رهایی بدهید .

 

 

 

ریلکس کردن تنه

بعد از این که آرام سازی پاهایتان به اتمام رسید به سراغ تنه ی خود بروید . کمرتان را در ذهن تصور کنید و با خود تکرار کنید که کمرم در آرامش محض قرار دارد و هر لحظه شل تر و آرام تر می شود . این جمله را چند بار تکرار کنید و با هر بار گفتن این جمله در ذهن خود کمرتان را ببینید که مثل یک تکه خمیر شل و وارفته شده است . همین کار را برای کتف ها ، قفسه ی سینه ، شکم و اندام های داخلی شکم هم انجام دهید .

 

ریلکس کردن دست ها

بعد از بالا تنه سراغ دست هایتان بروید . از دست راست شروع کنید . ابتدا بازوی راست خود را شل کنید ، مجسم کنید که بازوی شما مثل یک تکه گوشت بدون استخوان روی زمین قرار گرفته و رشته های ماهیچه ای بازویتان در حال باز شدن از هم هستند . بعد به سراغ آرنج ، ساعد ، مچ ، روی دست ، کف دست و نهایتا انگشتان دست راست تان بروید . تک تک انگشتان دست خود را شل و رها کنید . همین کار را برای دست چپ خود نیز تکرار کنید .

 

ریلکس کردن سر و گردن

ابتدا به گردن خود آرامش دهید . تصور کنید که گردن شما و تمام ماهیچه و عضلات آن کاملا شل و وانهاده شده اند . سپس فک پایین ، لب ها ، بینی و گونه ها را شل و رها کنید . بعد به سراغ چشم هایتان بروید . اگر عضلات دور چشم را منقبض کرده اید ، آن را کاملا رها کنید . بعد عضلات مابین ابروها را شل کنید ، حال نوبت به پیشانی و پوست سر می رسد .

 

تنفس شکمی

وقتی رهاسازی همه ی قسمت های بدن تمام شد ، خود را در ذهن ببینید که چقدر آرام و راحت هستید و از این آرامش لذت ببرید . در مرحله ی بعد شروع به تنفس کنید . البته تنفس تان باید به صورت شکمی باشد . در تنفس شکمی وقتی دست خود را روی شکم خود می گذارید ، دست تان با هر دم و بازدم بالا و پایین می رود . یک دم عمیق انجام دهید ، هوا را چند لحظه نگهدارید و یک بازدم طولانی و آرام داشته باشید .

تنفس شکمی را چند بار انجام دهید و با هر بازدم حس کنید که بدن شما شل تر و آرام تر می شود . می توانید این جمله را به خود تلقین کنید که با هر بازدم بدنم شل تر و سنگین تر و آرام تر می شود ، رهای رها هستم .

 

تلقین به خود

چند دقیقه ای به تنفس شکمی ادامه دهید و بعد از آن احساس خواهید کرد که در آرامش و آسودگی کامل قرار گرفته اید . این آرامش علامت ظهور ضمیرناخودآگاه است . حال در این مرحله از جملات تاکیدی برای برنامه ریزی ضمیر ناخودآگاه تان استفاده کنید ، و آنچه را که خواهانش هستید به خود تلقین کنید .

 

مرحله ی بیداری

این مرحله ، مرحله ی نهایی است . شروع به شمارش مثلا از یک تا پنج کنید و با خود بگویید که وقتی به عدد پنج رسیدم چشمهایم را باز می کنم ، درحالی که هیچ دردی در بدنم حس نمی کنم و کاملا سرحال و پرانرژی هستم . اگر این جملات را به خود تلقین نکنید ممکن است بعد از بیداری احساس سردرد داشته باشید .

 

اکنون پر از انرژی مثبت و آرامش خیال هستید و می توانید با ذهنی باز به سراغ کارهای روزمره تان بروید .

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *