مراقبه ی سکوت

اقتدار سکوت

سکوت ساده ترین و آسان ترین کاری است که در نتیجه ی آن ذهن انسان به قدرت عظیمی دست پیدا می کند . در درون شما آرامشی وجود دارد که همه ی قدرت های درونتان در آن ماوا می گیرد . وقتی سکوت می کنید ، در واقع آن قدرت ها را آشکار می کنید . سکوت راهی است برای رسیدن به سلامتی ، هماهنگی و تعادل در همه ی امور زندگی و رسیدن به قدرت . راز رسیدن به موفقیت و هر چه که در زندگیتان احتیاج دارید ، اجرای سکوت است .

بیشتر آدمیان فکر می کنند که بایستی تمام اوقات روز را به صحبت کردن و انجام کارهای روزمره اشتغال داشته باشند و تصور می کنند اگر این گونه نباشند ، حتما اشکالی در کار آن ها وجود دارد و غیر طبیعی هستند . این افراد به دنبال آرامش و هماهنگی و قدرت در بیرون از وجود خودشان هستند ، در صورتی که تمام این قدرت ها را می توانند در درون خودشان و در سکوت محض پیدا کنند .

تاثیر سکوت در زندگی روزمره

کسانی که سکوت را پیوسته تمرین می کنند ، به قدرت تمرکز عالی می رسند و قادر هستند کاری را که یک فرد عادی در مدت زمان چند ساعت انجام می دهد ، در یک زمان کوتاه تر مثلا نیم ساعت انجام دهند .

با تمرین سکوت مشکلاتی مثل خشم ، افسردگی ، حسادت و … از شما دور و دورتر می شوند . شما به بینش شفافی می رسید و دیگر مسائل کم ارزش زندگی روزانه ، شما را آزار نمی دهد .

صحبت کردن زیاد قدرت تان را از بین می برد و نیروهایتان را می پراکند . با تمر کز و مراقبه ی سکوت ، ذهن خود را خلوت می کنید و به آرامش ذهنی می رسید . در آرامش ذهن اقتداری عظیم نهفته است ، و در این شرایط ذهن شما می تواند هدایت هایی را که از جانب خداوند است ، دریافت کند . وقتی از نظر ذهنی آرام می شوید ، با خداوند ارتباط برقرار می کنید و با او به یگانگی و وحدت می رسید .

بزرگان دین و سکوت

بسیاری از پیامبران از طریق سکوت برای رسالتشان آماده می شدند . روح آن ها از طریق سکوت برای تماس با نیروهای معنوی به رشد لازم می رسید . سکوت به منزله ی راهی است برای یافتن خداوند و درک حضور او . حضرت محمد نیز قبل از رسیدن به مقام پیامبری چندین سال را در سکوت محض بیابان های عربستان و غار حراء سپری کردند . ایشان هر چند وقت یک بار از مردم فاصله گرفته و در غار حراء به مراقبه ی سکوت می پرداختند و از این طریق روح خود را برای پذیرش رسالت عظیم خود و ارتباط با پروردگار آماده کردند .

سکوت غذای روح

همان طور که جسم به مواد غذایی احتیاج دارد ، روح هم نیاز به غذا دارد . غذای روح همان مراقبه ی سکوت است . با سکوت ، روح شما به رشد و بالندگی می رسد ، وقتی سکوت می کنید به آرامشی ژرف می رسید و از سردرگمی ها نجات پیدا می کنید . زمانی که با مراقبه ی سکوت به درون خود توجه می کنید و با سکوت درونتان هم جهت و هم سو می شوید ، از قدرتی که به دست می آورید متعجب و شگفت زده می شوید .

مراقبه ی سکوت راهی برای اجابت دعا

اگر در زندگی شما مشکلی وجود دارد و شما مدام به خاطر آن مشکل به درگاه خداوند دعا می کنید و هنوز پاسخی از جانب پروردگاردریافت نکرده اید ، وقت آن رسیده است که سکوت پیشه کنید . شما نیاز دارید که خواسته تان را رها کنید و به خداوند بسپارید . باید از حرف زدن درباره ی مشکل تان خودداری کنید و به خدا توکل کنید و مسئله ی خود را تماما رها کنید و به پروردگار بسپارید . دعای بسیاری از افراد به این دلیل که سکوت را تمرین نمی کنند به اجابت نمی رسد . سایر موانع اجابت دعا را از اینجا بخوانید .

گاهی لازم است که ساکت شوید به ندای درونتان گوش بسپارید تا بتوانید پاسخ دعایتان را درک کنید . وقتی سکوت نکنید ، ذهن شما آکنده از مسائل و دغدغه های گوناگون می شود و هیچ گاه آرام و آسوده نیست . آرام شدن و در سکوت محض گوش سپردن و متمرکز شدن به درون یک راه مطمئن برای اجابت دعا است . وقتی سکوت می کنید ، پروردگار مهربان از طریق بخش شهودی وجودتان به شما می گوید که چه کار کنید و چطور مسئله ی خود را حل کنید .

روش انجام مراقبه ی سکوت

مرحله ی اول : نخست چشمان خود را بسته و جسمتان را آرام و آسوده کنید ، مراحل آرام سازی جسم را در این پست توضیح داده ام .

مرحله دوم : در این مرحله باید به آرام ساختن ذهن خود بپردازید . برای آرامش ذهن می توانید چندین بار با خود تکرار کنید : ذهن من آرام و آسوده و متمرکز است . در ابتدا ذهن تمایل دارد که این سو و آن سو پرسه بزند و مدام درگیر موضوعات مختلف می شود . شما نباید در مقابل ذهن مقاومت کنید ، فقط با آرامش خطاب به ذهنتان بگویید : ذهن من آرام باش ، خاموش باش ، آسوده باش . با این عبارات می توانید به ساکت کردن افکار پراکنده ی خود بپردازید .

مرحله ی سوم : در اینجا توجه خود را به درون معطوف کنید ، سکوت کنید و عمیقا بر دنیای درونیتان متمرکز شوید . حضور خداوند را حس کنید و با همه ی وجود به صدای درون خود گوش دهید . مدتی را در این سکوت محض سپری کنید . برای شروع می توانید ده دقیقه در این حالت باقی بمانید و در مراقبه های بعدی مدت زمان سکوت خود را افزایش دهید .

ممکن است در دفعات اول مراقبه ی سکوت ، هیچ الهامی را دریافت نکنید و احساس نکنید که اتفاقی در شرف وقوع است ، در این شرایط نا امید نشوید و به تمرین سکوت خود در روزهای بعد ادامه دهید . به تدریج متوجه ی حس آرامش عمیقی هنگام مراقبه می شوید و قدرت تازه ای برای چیره شدن بر مشکلات زندگی به دست می آورید .

وقتی مراقبه تان به اتمام رسید ، به سراغ کارهای روزمره تان بروید . شما از این مراقبه انرژی فراوانی را کسب کرده اید و حس آرامشی ژرف از این سکوت نصیب شما شده است . شما این احساس را با خود به دنیای بیرونی تان می برید و با این شارژ معنوی خیلی سریع تر به اهداف خود می رسید .

تجربه ی شخصی من در انجام مراقبه ی سکوت

من یاد گرفته ام که در گوشه ای دنج و خلوت دراز بکشم و به ندای درونم گوش بدهم . هروقت که سردرگم هستم و راهی برای حل مشکلاتم پیدا نمی کنم به مراقبه ی سکوت پناه می برم . ممکن است بلافاصله پاسخی را که منتظرش هستم دریافت نکنم ، اما آرامشم را حفظ می کنم و در موقعی که حتی تصورش را هم نمی کنم ، راه حلی برای مشکلم به ذهنم می رسد . مثلا من مدت ها برای انتخاب مسیر شغلی ام سردرگم بودم و نمی دانستم که چه کاری واقعا مرا ارضا می کند . برای این منظور مدت ها مراقبه می کردم و از خداوند هدایت می طلبیدم ، تا این که کاری که عاشقش بودم به طرزی شگفت انگیز و مرحله به مرحله برایم آشکار شد . درست مثل این که معجزه ای اتفاق افتاده باشد ، تمام پاسخ ها و راه حل ها را به وضوح تمام دریافت می کردم ، و مسیر شغلی من خیلی واضح برایم نمایان شد .

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *